Zwolse Miranda zit nieuwjaarsnacht tussen de geiten

Een kip die van schrik dood neervalt. Een kudde schapen die in blinde paniek de omheining in rent. En ezels die ‘bevriezen’ van angst en geen pas meer verzetten. Miranda heeft het allemaal al meegemaakt. ‘Oh ja hoor, dat gebeurt’, zegt ze met een zucht. ‘Sommige dieren zijn doodsbang voor de harde knallen.’ In haar stem klinkt machteloosheid. Toch strijdt ze ieder jaar opnieuw voor een rustige jaarwisseling voor haar boerderijdieren.

“ Sommige dieren zijn doodsbang voor de harde knallen.” Miranda

Vredige plek

Pony’s, ezels, schapen, geiten, ganzen, eenden, pauwen en kippen – allerlei dieren leven op Kinderboerderij de Weezenlanden en in dierenweide Park Eekhout, de twee locaties waarvoor Miranda verantwoordelijk is. Met hulp van collega’s, vrijwilligers en buurtbewoners geeft ze de dieren een goed leven en geeft ze bezoekers een kijkje in het leven van boerderijdieren. Een vredige plek, maar rondom oud en nieuw is de rust ver te zoeken.

Ze herinnert het zich nog als de dag van gisteren: ze was haar dieren op de kinderboerderij aan het verzorgen toen ze zich ineens kapot schrok van een knal. De dieren om haar heen wisten ook niet wat hen overkwam. ‘Bleken ze carbid aan het schieten te zijn, op het veld achter de boerderij.’

Toen ze op het lawaai afging en er wat van zei, trof ze een verontwaardigde vader en zoon. ‘Het was hun traditie en dat veldje was ervoor aangewezen’, zeiden ze tegen mij. Voor hen hoort carbid schieten bij de feestdagen, ze zijn ermee opgegroeid en dat snap ik. Maar waarom moet het híer, in de buurt van de dieren?’

Het went nooit

Boerderijdieren aanleren dat ze niet bang hoeven te zijn voor het kabaal, is moeilijk. ‘Kijk, een hond kun je trainen. Dan leer je hem bijvoorbeeld dat ’ie eten krijgt als het knalt. Dan krijgt hij een goed gevoel bij vuurwerk. Maar met boerderijdieren is dat een stuk moeilijker. Een kip bijvoorbeeld, heeft een veel kleiner brein dan een hond. Bovendien, gewend raken ze er nooit aan, want het vuurwerk is er - gelukkig - maar één periode per jaar.’

Onwetend

De oplossing zit ’m volgens Miranda dus niet in aanpassing van de dieren, maar in bewustwording van de mensen. ‘Nog lang niet iedereen staat stil bij dierenwelzijn. En ook niet bij het gevaar van vuurwerk. Stel je voor dat de rieten kap van de boerderij vlamvat, terwijl de dieren in de stal zijn. Verschrikkelijk. Dat mensen toch vuurwerk rondom de boerderij afsteken, is pure onwetendheid. Daarom hangen er nu spandoeken op de Zwolse kinderboerderijen en buurtweides. ‘Gun ons de rust, geen vuurwerk bij ons in de buurt’, staat erop te lezen’, vertelt Miranda. ‘Die campagne is opgezet door de adviseur dierenwelzijn van gemeente Zwolle, Marco Westerhof. Hij komt op voor de belangen van dieren. Reken maar dat hij het druk heeft rond de jaarwisseling.’

Stil

Al gaat het in Zwolle de goede kant op, zegt ze opgewekt. ‘Zwolle heeft tegenwoordig vuurwerkvrije zones. Bijvoorbeeld rondom bejaardencentra, vluchtelingenopvang en kinderboerderijen. Dat is al een vooruitgang, zeker als er goed in die gebieden wordt gecontroleerd. En volgend jaar verbiedt Zwolle het afsteken van vuurwerk helemaal.’
Dat het dan ‘stil’ is, gelooft Miranda niet. ‘Zulke veranderingen hebben tijd nodig. Het is niet in één keer opgelost. Maar het verbod is een goed begin.’
Deze jaarwisseling is Miranda op nieuwjaarsdag nog in de weilanden te vinden: ‘Dan ga ik vuurwerkresten van de grond rapen. Ik moet er niet aan denken dat mijn dieren het opeten.’